در آن زمان حاكم بوده ، نقل نشده است . اشكال سوم : آيهء 67 سورهء مائده ، به قرينهء قبل و بعد ، دربارهء كفر يهود و نصارى است ، خصوصاً اين كه در آيهء 68 نيز « القوم الكافرين » تكرار شده كه اشاره به اهل كتاب است و منظور از كافرين ، در آيهء 67 را توضيح مىدهد . نقد و بررسى : كفر ، يعنى انكار و مخالفت ، خواه انكار خدا يا نبوّت باشد ، يا انكار يكى از احكام خدا ( مثل حج ) ، يا انكار مسئلهء ولايت و رهبرى . اين ، دليل نمىشود كه كفر ، فقط شامل منكران خدا و نبوّت باشد . به قول علّامه طباطبايى ، در آن زمان ، اسلام را اهل كتاب تهديد نمىكرد ؛ بلكه خطرِ انحرافِ خود مسلمانان ، بزرگ‌ترين خطر بود . لذا خداوند در اين باره ، تأكيد فرموده و كافران و منكران به مسئلهء ولايت را گوشزد كرده است . « 1 » پنج . آيهء مودّت « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى . . . » ؛ « 2 » بگو به ازاى آن ( رسالت ) ، پاداشى از شما نمىخواهم ، مگر دوستى اهل بيتم . تمام بحث ، اين است كه منظور از « قربى » ، چه كسانى هستند ؟ علما و مفسّران شيعه ، اتّفاق نظر دارند كه منظور از « قربى » ، اهل بيت هستند ، به دليل اين كه پيامبر صلى الله عليه و آله دنبال سود شخصى نبود تا درخواست محبّت اهل بيت خود را خواستار باشد ؛ بلكه مودّت اهل بيت ، موجب استمرار و دوام رسالت مىشد . اگر مسلمانان ، به آنان مراجعه مىكردند و تعاليم و تفاسير آنها را به كار مىگرفتند ، ديگر دچار انحراف و اختلاف نمىشدند . بهره‌گيرى از مودّت و محبّت آنان ، آغاز اطاعت است و اطاعت بدون مودّت ، ممكن نيست .

--> ( 1 ) . الميزان ، ج 6 ، ص 68 . ( 2 ) . سورهء شورى ، آيهء 23 .